Pages Menu
TwitterRssFacebook
 

Categories Menu

Posted by on Lis 13, 2020 in Wnętrze |

Ile jest tych wzorów parkietów?

Ile jest tych wzorów parkietów?

Parkiety, kiedyś kojarzone ze starymi domami i pałacami, dzisiaj znów są bardzo modne. Zachowały przy tym skojarzenia co do elegancji i poczucia, że kupujemy je na lata. Jednak jak ułożyć parkiet, aby był on ozdobą pomieszczenia?

Drewno

Najczęściej dobieramy parkiet, patrząc na kolor i cenę, za jaką go kupimy. Jednak ważniejszym parametrem jest wytrzymałość danego drewna. Pod tym kątem wyróżniamy dwa rodzaje drewna na parkiety – stabilne i mało stabilne.
Stabilne drewna to takie, które mają dużą wytrzymałość. Nie niszczą się szybko, są mniej wrażliwe na większą wilgotność i zmiany temperatury w pomieszczeniu. Dzięki temu jest mniejsze ryzyko, że parkiet się wypiętrzy, zacznie puchnąć, rozsypie się nasz wzór lub pozostaną na powierzchni małe ślady, rysy, czy wgniecenia. Do takich materiałów należy dąb.
Przeciwieństwem są zaś drewna niestabilne, czyli mniej trwałe. Większe zmiany wilgotności, czy temperatury w pomieszczeniu mogą poskutkować w ich przypadku wypiętrzeniem, a rysy, wgniecenia i ślady pojawią się dość szybko. Przykładamy takiego drewna będzie klon, brzoza, czy buk.

Jakie mamy wzory?

Jak ułożyć parkiet? Wszystko zależy od tego jaki wzór i w jakim pomieszczeniu ma być ów parkiet.
Najbardziej klasycznym wzorem jest jodełka. Przez dziesięciolecia była praktycznie jedynym sposobem na układanie drewnianych klepek na podłodze.
Warto jednak zaznaczyć, że nie zawsze musi być ona równolegle do ścian. Kładziono ją – i dalej się to poleca – na ukos, w przypadku, gdy ściany były widocznie krzywe, lub nie trzymały kątów prostych.
Innym ciekawym wzorem jest „pałacowy”. Jasne klepki są tu uzupełniane ciemnymi klepkami, aby powstał wzór przypominający pewnego rodzaju mozaikę.
Na fali skandynawskiego minimalizmu, przyjęliśmy „okrętowy” sposób kładzenia klepek w podłodze. Jest to sposób, w którym końcowe łączenia danych klepek nie są obok siebie, tworząc „nieporządek”. Druga charakterystyczna cecha tego wzoru to ułożenie prostopadle do linii okien i ścian. Jednak jest wyjątek – podobnie jak przy jodełce, poleca się by układać klepki na ukos, jeśli są jakieś krzywizny w ścianach lub nie trzymanie kątów. Na ukos można również ułożyć je, jeśli mają sąsiadować na podłodze z płytkami na przykład na korytarzu klepki, a w kuchni już płytki.